tranen van opluchting

tranen van opluchting

ja freaks ik heb een grote stap gezet,

ik heb de deur iets open gezet.

Ja tranen van op tranen van opluchting,

ja de groep die me goed opving.

Ja ik kan nu even echt niet stoppen,

ik ga ze ook niet meer op proppen.

ja ik liet en laat ze heftig gaan,

ja, zomaar ineens die beginnende traan.

ja, ik heb even een arm nodig om me heen,

want ja ik kan het niet alleen.

ja tranen over mijn wang,

door verdriet, angst, opluchting en bang.

Geschreven door

tulpje

0

Reacties op dit gedicht

tulpje vindt het leuk als je reageert op dit gedicht Nog geen account bij Gedichten-Freaks? Vul hieronder je gegevens in om te registreren en laat gelijk een reactie achter.
Je schrijversnaam
Wachtwoord
wachtwoord nogmaals
E-mailadres

my_own_destiny:	Woensdag, juli 05, 2006 20:12
Die arm om je heen kun je iig bij mij altijd vinden!! liefs, xje

Anneke van Dijk-Ploeg:	Woensdag, juli 05, 2006 18:07
als de opluchting maar overheerst, dan is het goed jij komt er wel!! liefs, namasté, Anneke

mums:	Woensdag, juli 05, 2006 17:45
laat ze maar stromen meid, lucht op. liefs mums

fran92:	Woensdag, juli 05, 2006 17:09
gooi het er maar uit meis goed zo! dikke kuss mutsje

Jannie Hoogendam:	Woensdag, juli 05, 2006 17:05
Huilen kan erg opluchten Tineke... Liefs Jannie

Over dit gedicht

Auteur: tulpje
Gecontroleerd door: maneschijn
Gepubliceerd op: 05 juli 2006
Thema's: [Verdriet] [Hoop] [Verdriet]