zijn tijd was veel te kort
het valt niet te begrijpen
hij bedankte voor het leven
dat jij hem liefdevol schonk
moeder die een kind verliest
een te zware taak om dragen
hij was niet zo lang geleden
je eerstgeboren baby, je zoon
hem nooit meer zien
nooit zijn stem nog horen
hem nooit meer aanraken
al was het maar voor even
alle mooie schijnbaar kleine dingen
die je met hem hebt beleefd
tot de laatste keer
dat je hem levend weggaan zag
toch neem je hem met je mee
je verdere leven lang
zijn liefde als een aura
om je bloedend moederhart
zijn harde keuze respecteren
je moeilijkste opdracht ooit
verdriet valt niet te leren
het volgt je ongewild overal
er is geen zinnig antwoord
op de kwetsende vraag waarom
misschien een schrale troost
maar nooit heeft hij gedacht
ook jouw toekomst weg te nemen
onthoud alleen het goede
weet hij heeft nu de rust
die hij hier niet vinden kon
en hij blijft voor altijd in je hart
die lieve jongen van jou