Zij wil zijn sprookjejesbos
zij wil zijn sprookjesbos
zijn paard kwam
dampend zwart
te groot zo heftig warm
de blik verwildert rust
hels van pure kracht
en schoppend naar opzij
dichtbij steeds dichterbij
geen plaats meer om te staan
zijn ruimte is versluierd
is naar haar prins gegaan
hij is afgestegen
het paard verdampt in rust
haar lichaam nog slechts ogen
met blik die onrust sust
hij biedt haar koninkrijken
zij wil alleen het mos
een plaats om op te dansen
zij wil zijn sprookjesbos
wil melker
10/07/2006
Reacties op dit gedicht
| Cornelia.dvw: | Maandag, juli 10, 2006 19:32 |
| Wanneer kom ik deze prins op zijn dampende warme zwarte paard nou tegen. Ik wacht nog steeds tervergeefs. Liefs, Cornelia |
|
| powderfinger: | Maandag, juli 10, 2006 18:40 |
| ''haar lichaam nog slechts ogen''; prachtig dicht! | |
| Dirk Hermans: | Maandag, juli 10, 2006 18:09 |
| zeer mooi | |
| secunde: | Maandag, juli 10, 2006 17:26 |
| mooi Wil Secunde |
|
Over dit gedicht
| Auteur: wil melker |  
|
|
| Gecontroleerd door: Anastacia | ||
| Gepubliceerd op: 10 juli 2006 | ||
| Thema's: | ||