Kleur in het eeuwige grijs.
Jij spreekt in een taal die alleen ik
vandaag begrijpen kan.
De herinnering die jij me gegeven hebt
zal voor altijd de mooiste zijn.
En terwijl mijn bed leeg lijkt deze nacht
voel ik immer je aanwezigheid
en blijf ik denken aan je glimlach
je heerlijke glimlach alleen voor mij.
vandaag begrijpen kan.
De herinnering die jij me gegeven hebt
zal voor altijd de mooiste zijn.
En terwijl mijn bed leeg lijkt deze nacht
voel ik immer je aanwezigheid
en blijf ik denken aan je glimlach
je heerlijke glimlach alleen voor mij.
Want zelfs de meest monsterlijke wolk
kleurt vandaag een beetje roze.
Reacties op dit gedicht
| (rottig)appeltje: | Maandag, juli 10, 2006 21:09 |
| wouw, dit vind ik echt een enorm mooi gedicht.. prachtig!! met bewondering gelezen! liefliefs appeltje |
|
Over dit gedicht
| Auteur: .rose | 
|
|
| Gecontroleerd door: Sheena | ||
| Gepubliceerd op: 10 juli 2006 | ||
| Thema's: | ||