LR tijdelijke escalatie -duo Benge

De minuten lijken niet te vorderen
tot een nieuw uur en de dag
die ik momenteel in saaiheid doorbreng
zonder enige vorm van opleving.

Ik staar door het raam naar buiten

waar de zon met al haar krachten

stralen werpt op onze aarde

zonder enige vordering in haar bestaan.

Weinig hoop aan de horizon

de verveling speelt met gedachten

dat het nooit meer zo zal zijn als toen

ik jou met veel liefde had omarmd.

De tijd nam ons mee

een gevonden herrinnering

ik strek mij uit naar de toekomst

maar nu staat de tijd stil.

Geschreven door

elemm�r� telemnar

Reacties op dit gedicht

elemm�r� telemnar vindt het leuk als je reageert op dit gedicht Nog geen account bij Gedichten-Freaks? Vul hieronder je gegevens in om te registreren en laat gelijk een reactie achter.
Je schrijversnaam
Wachtwoord
wachtwoord nogmaals
E-mailadres

sunset:	Woensdag, juli 19, 2006 10:25
En toch is de toekomst daar. Altijd. Mooi hoor. En succes. Liefs en knuf, sunset PS: Tip (Als ik mag) -''heRinnering'' is maar met een ''r''-

Marjolein.:	Woensdag, juli 19, 2006 10:19
Een puntje van kritiek: ''herinnering'' met één ''r''. Verder prima duo hoor. Liefs,

Over dit gedicht

Auteur: elemm�r� telemnar
Gecontroleerd door: Innerchild
Gepubliceerd op: 19 juli 2006
Thema's: [Leven]