Die eerste glimlach vergeet ik nooi
Die eerste glimlach vergeet ik nooit.
Stiekem keek ik jou richting uit.
Hopen dat jij dan niet zou kijken.
Onze ogen vonden elkaar en daar was het,
die glimlach
die glinstering in je ogen.
Daar kwam men eerste blos!
Velen zullen volgen...
Later wanneer ik je terug zag
kreeg ik opnieuw die blos op men wangen
en durfde je niet aankijken
durfde zelfs niet met je praten.
Amper 1 jaar later zijn we samen,
Is dit ons lot,
ik hoop het
worden we samen gelukkig,
ik hoop het.
Zelfs nu nog smelt ik weg als je glimlacht,
zelfs nu nog heb ik een blos op men wangen als je me aankijkt!
Stiekem keek ik jou richting uit.
Hopen dat jij dan niet zou kijken.
Onze ogen vonden elkaar en daar was het,
die glimlach
die glinstering in je ogen.
Daar kwam men eerste blos!
Velen zullen volgen...
Later wanneer ik je terug zag
kreeg ik opnieuw die blos op men wangen
en durfde je niet aankijken
durfde zelfs niet met je praten.
Amper 1 jaar later zijn we samen,
Is dit ons lot,
ik hoop het
worden we samen gelukkig,
ik hoop het.
Zelfs nu nog smelt ik weg als je glimlacht,
zelfs nu nog heb ik een blos op men wangen als je me aankijkt!
Reacties op dit gedicht
| _Zonneschijn_: | Donderdag, juli 20, 2006 16:12 |
| Een glimlach doet veel het is een uitstraling waar je warm van word en ook zeer blij! Liefs |
|
Over dit gedicht
| Auteur: S I L K E | 
|
|
| Gecontroleerd door: christina | ||
| Gepubliceerd op: 20 juli 2006 | ||
| Thema's: | ||