naiëviteit
daar ik zelf de liefde niet mocht leren was ik een leerling die nooit overkwam
naiëviteit was mijn leermeester
ik las zijn liefde & begreep alleen
maar houden van...
(waarna hij op 99- jarige leeftijd een eenzame dood stierf)
Reacties op dit gedicht
| MizzTeaQ: | Vrijdag, juli 21, 2006 11:20 |
| Waanzin(nig) dit... Liefs , |
|
| Oxygénée: | Vrijdag, juli 21, 2006 07:37 |
| Just kidding (: | |
| Oxygénée: | Vrijdag, juli 21, 2006 07:36 |
| Yeps, maestro...Zo is ''t maar net! | |
| Littledolphin: | Vrijdag, juli 21, 2006 07:03 |
| wat moet ik hierop zeggen...lekker filosofisch verwoordt...ik wens jou nog een heele fijne dag zonder naiviteit in deze idioote wereld(: liefs mij | |
| sunset: | Vrijdag, juli 21, 2006 07:03 |
| ''Houden van'', ''liefde'' is de essentie. Toch? Want leven is liefde (en vice versa). En eenzaamheid is zo rekbaar. Misschien voor jou als bekijker; maar voor hem als belever? Liefs en mijn warme genegenheid, sunset |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Oxygénée | 
|
|
| Gecontroleerd door: christina | ||
| Gepubliceerd op: 21 juli 2006 | ||
| Thema's: | ||