Job 3
De vrienden konden Job horen,
hij vervloekte de dag waarop hij was geboren.
M'n geboortedag moest duisternis blijven
de zon bestond niet daar,
tel de dag niet mee met de maanden
en niet in de dagen van het jaar.
Was ik maar gestorven bij m'n geboorte,
in de grond gestopt als een misgeboorte.
Als iemand die nooit het levenslicht zag,
nooit het zonlicht van de dag.
Waar ik bang voor was komt nu opdagen,
ik word gekweld door talloze vragen.
(16-07-2006)
*Nu eerst met vakantie!*
hij vervloekte de dag waarop hij was geboren.
M'n geboortedag moest duisternis blijven
de zon bestond niet daar,
tel de dag niet mee met de maanden
en niet in de dagen van het jaar.
Was ik maar gestorven bij m'n geboorte,
in de grond gestopt als een misgeboorte.
Als iemand die nooit het levenslicht zag,
nooit het zonlicht van de dag.
Waar ik bang voor was komt nu opdagen,
ik word gekweld door talloze vragen.
(16-07-2006)
*Nu eerst met vakantie!*
Reacties op dit gedicht
| sunset: | Vrijdag, juli 21, 2006 14:07 |
| Geniet maar van je vakantie. Ik blijf het volgen hoor. Liefs en fijne dag verder, sunset |
|
| Hans Winter: | Vrijdag, juli 21, 2006 14:03 |
| geen groter angst dan eenzaam niet eens meer kunnen verlangen naar vereniging, zo onverhoord ga je verloren. - goede reis, hans |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Fernanda | 
|
|
| Gecontroleerd door: maneschijn | ||
| Gepubliceerd op: 21 juli 2006 | ||
| Thema's: | ||