voel me zo schuldig
Ik voel me zo schuldig,
voel me zo overbodig.
Waarom ben ik ziek,
waarom kan ik niet normaal doen.
Waarom heb ik toen alles verpest,
waarom doe ik gewoon niet mijn best.
Waarom vecht ik niet hard,
waarom steeds zo verward.
Waarom steeds die boosheid,
waarom zo die éénzaamheid.
Ik weet gewoon niet of ik wel door kan gaan,
steeds kan ik amper die avonden en nachten aan.
Ik wil zo graag leven,
maar kan niks meer geven.
Ik voel me zo schuldig,
en zo machteloos.
Het zit me zo dwars,
ja, het nieuws wat ik vandaag kreeg te horen.
Heb ik dit allemaal echt verdiend,
was ik maar nooit zo dom geweest.
Dan hadden we kunnen genieten,
een klein wondertje op aarde kunnen zetten.
Maar nee moest zo nodig zo worden,
en alles steeds verpesten.
Mijn tranen zitten erg hoog,
ik wil huilen heel hard.
Ik ben zo bang,
ja, om geen moeder te worden.
Reacties op dit gedicht
| crying freeman: | Maandag, juli 31, 2006 11:45 |
| het wonder is allang geschied jij bent het groetjes moge het een tweeling worden | |
| Aquarel: | Maandag, juli 24, 2006 17:40 |
| Het verdriet en de angst goed verwoord. Je mag best even huilen. Komt tijd, komt raad... Even een arm om je heen, Liefs, Aquarel |
|
| traankoe: | Maandag, juli 24, 2006 00:02 |
| lief Jou tijd komt nog vertrouw ontzettend mooi geschreven liefs |
|
Over dit gedicht
| Auteur: tulpje | 
|
|
| Gecontroleerd door: Sunflower | ||
| Gepubliceerd op: 23 juli 2006 | ||
| Thema's: | ||