de onderwereld op bezoek
Het is niet uit medelij,
de ogen die je ziet
hebben beelden gezien die gij
enkel vindt in de pre-views
van het 6 uur nieuws.
De mafiawereld speelt zich daar af
waar je het niet verwacht.
Moord, drugs & bedreigingen zonder straf.
De aanrichter van de ellende en het bloedbad,
kan je buurman zijn die bij je in de tuin zat.
Het hele huis is leeggetrokken
alle spullen meegenomen,
oude foto's, as van de kat, tot aan je sokken.
Verlamd sta je dan in een leeg huis
deze vloer, muren en puinhoop, mijn thuis.
Nog nooit een pistool gezien,
nu kijk je in de loop ervan.
Langzaam telt hij tot tien
en richt....
hij loopt weg met een voldane blik op zijn gezicht.
Met rust gelaten worden is je wens,
overleven je prioriteit.
Nog steeds ben je een volledig mens,
de argwaan en het haatgevoel
maakt je nu tot een pitbull.
Ooit zul je merken op wie je kunt bouwen.
Familie, vrienden en kennissen,
zelfs hen kun je niet vertrouwen.
Alles van de baan en me bloedeigen vader
liet me voor de dichte deur staan.
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Een bonsend hoofd
van de tranen die ik liet.
Van mijn waardigheid beroofd
en tot mijn spijt
is dit tot nu toe mijn realiteit.
de ogen die je ziet
hebben beelden gezien die gij
enkel vindt in de pre-views
van het 6 uur nieuws.
De mafiawereld speelt zich daar af
waar je het niet verwacht.
Moord, drugs & bedreigingen zonder straf.
De aanrichter van de ellende en het bloedbad,
kan je buurman zijn die bij je in de tuin zat.
Het hele huis is leeggetrokken
alle spullen meegenomen,
oude foto's, as van de kat, tot aan je sokken.
Verlamd sta je dan in een leeg huis
deze vloer, muren en puinhoop, mijn thuis.
Nog nooit een pistool gezien,
nu kijk je in de loop ervan.
Langzaam telt hij tot tien
en richt....
hij loopt weg met een voldane blik op zijn gezicht.
Met rust gelaten worden is je wens,
overleven je prioriteit.
Nog steeds ben je een volledig mens,
de argwaan en het haatgevoel
maakt je nu tot een pitbull.
Ooit zul je merken op wie je kunt bouwen.
Familie, vrienden en kennissen,
zelfs hen kun je niet vertrouwen.
Alles van de baan en me bloedeigen vader
liet me voor de dichte deur staan.
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Een bonsend hoofd
van de tranen die ik liet.
Van mijn waardigheid beroofd
en tot mijn spijt
is dit tot nu toe mijn realiteit.
Reacties op dit gedicht
| A-noniem: | Dinsdag, juli 25, 2006 09:30 |
| hmm.. bedankt voor de reacties.. P.S. ik ben een meid :-) |
|
| Oxygénée: | Dinsdag, juli 25, 2006 03:02 |
| Sterk! ''k ben er, kerel...Vriendschap komt ook uit een onverwachtse hoek... Liefs, Oxygénée(doet niet alsof z''n neus bloed) |
|
| sunset: | Maandag, juli 24, 2006 14:10 |
| Rakende, voelbare verwoording. Liefs en mijn genegenheid, sunset |
|
Over dit gedicht
| Auteur: A-noniem | 
|
|
| Gecontroleerd door: Anastacia | ||
| Gepubliceerd op: 24 juli 2006 | ||
| Thema's: | ||