wat moet ik ermee
Ik weet het echt soms niet met jou,
ook al is het dat ik van je hou.
Maar ik voel me nu zo alleen,
zonder jou om me heen.
Verpleeging wou nieuwe afspraak,
jij, die meteen begon te zeuren.
Ja, van niet zo laat en zo laat,
en ga zo maar door.
Wat blijft er dan nog over,
dit maakt me verdrietig.
Ik voel me weer alleen gelaten,
ik zie het echt even niet meer.
Wil je me nou wel of niet helpen,
moet ik het nu gewoon echt zonder jou dan maar doen.
Nu heb ik zoiets laat ook maar dan,
ik doe het wel alleen.
Ik voel me tranen komen,
het gaat gewoon even niet meer.
Ik ben zo ontzettend moe,
en weet ook met mezelf niet waar naartoe.
Reacties op dit gedicht
| myrkvi : | Maandag, juli 24, 2006 23:45 |
| Sommige dingen kun je nu gewoon niet alleen doen. Ik denk aan jou veel liefs myrkvi |
|
| Anneke van Dijk-Ploeg: | Maandag, juli 24, 2006 23:23 |
| dan zou je echt gaan denken dat hij niet wil meewerken.... zo verschrikkelijk jammer voor je! liefs, namasté, Anneke |
|
| M@rcel: | Maandag, juli 24, 2006 23:11 |
| laat je traantjes maar stromen lieverd het kan alleen maar opluchting geven... Knuff/liefs M@rcel |
|
Over dit gedicht
| Auteur: tulpje | 
|
|
| Gecontroleerd door: maria | ||
| Gepubliceerd op: 24 juli 2006 | ||
| Thema's: | ||