wat een ander ook zegt
Ook al doet het me vreselijk veel pijn,
dat je er gewoon amper voor me wil zijn.
Dat je moeilijk doet over afspraken maken,
maar daardoor wil ik mezelf niet kwijt raken.
Het voelt zo aan,
dat je me nu zo laat staan.
Dat ik er alleen dan voor moet gaan,
ja, dat kan ik gewoon amper aan.
Het voelt ik mag er niet zijn,
met me verdriet en pijn.
Dat ik het niet waard ben,
omdat ik mezelf toch niet herken.
Dat ik toch niet vecht en er voor wil gaan,
maar zo wil ik geen bestaan.
Want ik ben nog niet klaar met het leven,
want het is mij met liefde gegeven.
Dus ook al laat je me alleen,
ik ga er wel voor mezelf heen.
Want ik wil vechten en doorgaan,
voor een beter bestaan.
Reacties op dit gedicht
| michris: | Woensdag, juli 26, 2006 00:18 |
| Je vecht als een razebde eb dat kun je niet alleen. Verzamel goede mensen om je heen die er voor je zijn en die je vertrouwt. Daar moet je mee verder... |
|
| M@rcel: | Maandag, juli 24, 2006 23:24 |
| tuurlijk wil jij vechten lieverd..go fot it.. Liefs M@rcel |
|
| norgie: | Maandag, juli 24, 2006 22:57 |
| en zo is het je moet het zelf doen, liefs norgie |
|
Over dit gedicht
| Auteur: tulpje | 
|
|
| Gecontroleerd door: michris | ||
| Gepubliceerd op: 24 juli 2006 | ||
| Thema's: | ||