Mijn bootje
mijn bootje
dobbert verder
naar oeverloze verte
niet wetend welke kant het op zal drijven
kompasloos
probeer ik het stuur te houden
op het onrustige water
zal het ooit weer rustig worden
mijn bootje drijft steeds verder en verder
van de bewoonde wereld weg
zal ik ooit het eiland bereiken
van mijn dromen
de zee is zo groot
ik voel er mij verloren
eenzaam in mijn bootje
zoekend naar de juiste koers
kompasloos
met mijn gedachten er even niet bij
laat ik het bootje drijven
wie weet waarheen
Reacties op dit gedicht
| Stennie: | Woensdag, juli 26, 2006 21:53 |
| mooi verwoord.. ik hoop écht dat je op het juiste plekje komt. nog bedankt voor je lieve reacties! Liefs,, stennie.. |
|
| hiljaa: | Woensdag, juli 26, 2006 09:08 |
| niet makkelijk! droefmooi verwoord! knufliefs--hiljaa-- |
|
| (rottig)appeltje: | Dinsdag, juli 25, 2006 22:57 |
| de wind, zal je vinden, die zal je helpen.. je zal geen kompas meer nodig hebben dan.. de wind, die speelt, neemt je mee, en brengt jouw naar jouw plekje.. erg, heel erg mooi verwoord! sterkte dikke kus, appeltje |
|
| lely elfje: | Dinsdag, juli 25, 2006 22:01 |
| erg mooi! kus elfje |
|
| isis-helena: | Dinsdag, juli 25, 2006 21:56 |
| Heel mooi verwoord! Liefs Isis | |
Over dit gedicht
| Auteur: _Lieverdje_ |  
|
|
| Gecontroleerd door: maneschijn | ||
| Gepubliceerd op: 25 juli 2006 | ||
| Thema's: | ||