De tuin van eden en een sluier
ze kan het zich niet eens
meer voorstellen, de harde
keien op de grond, de gedoofde
sigaretten naast de meeuwen.
zelfs de stad, de stad
is anders in zijn doen
ze raakt niemand meer
kwijt – is zelf groot genoeg.
en ja, ze denken het wel
in hun oorverdovend zwijgen
dat een meisje – nee
zo werkt het leven niet.
Reacties op dit gedicht
| (rottig)appeltje: | Woensdag, juli 26, 2006 19:02 |
| wouw, prachtig!! liefliefs appeltje |
|
| sunset: | Woensdag, juli 26, 2006 07:47 |
| Wohw! Chapeau. Liefs en knuf, sunset |
|
| philos: | Woensdag, juli 26, 2006 00:12 |
| heel mooi, vooral het onuitgesprokene. philos |
|
| wijnand.: | Woensdag, juli 26, 2006 00:09 |
| prachtig |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Hannepon | 
|
|
| Gecontroleerd door: Innerchild | ||
| Gepubliceerd op: 26 juli 2006 | ||
| Thema's: | ||