Waarom?
Heb jij wel eens het gevoel,
Dat je gewoon niet meer weet
Hoe het nou verder moet?
Dat je zoiets hebt van,
Wat moet ik met dit leven?
Wanneer kan je nou zeggen,
Ik ben tevreden met dit leven,
Waar ligt en is die grens?
Kan jij het me vertellen?
Want ik weet het niet.
Ik heb lieve ouders en vrienden,
Maar toch voel ik me vaak alleen.
Waar komen die gevoelens vandaan?
Waarom kan ik mijn emoties niet tonen?
Waarom blijf ik lachen,
Terwijl ik van binnen huil....
Dat je gewoon niet meer weet
Hoe het nou verder moet?
Dat je zoiets hebt van,
Wat moet ik met dit leven?
Wanneer kan je nou zeggen,
Ik ben tevreden met dit leven,
Waar ligt en is die grens?
Kan jij het me vertellen?
Want ik weet het niet.
Ik heb lieve ouders en vrienden,
Maar toch voel ik me vaak alleen.
Waar komen die gevoelens vandaan?
Waarom kan ik mijn emoties niet tonen?
Waarom blijf ik lachen,
Terwijl ik van binnen huil....
Reacties op dit gedicht
| Hans Winter: | Donderdag, december 20, 2001 00:36 |
| Op je zestiende ga je zelf iemand worden, met een eigen persoonlijkheid die je af gaat grenzen van ouders en anderen. Dan word je iemand die op zichzelf staat, zich soms alleen voelt, maar die anderen in hun beslotenheid kan herkennen, tegemoet kan treden, kan openen wellicht, tot een overgave aan elkaar. |
|
| pearll: | Woensdag, december 19, 2001 01:55 |
| dat is normaal meisje door die rare gevoelens weet je dat je echt leeft ik ken het ook het hoort erbij dat heeft ieder van ons wel eens | |
Over dit gedicht
| Auteur: Loezzy | 
|
|
| Gecontroleerd door: | ||
| Gepubliceerd op: 18 december 2001 | ||
| Thema's: | ||