Zweetdruppels parelen
in zilte oesterschelpen
Gevangen in de netten
die ik gisteren heb geknoopt
De zee stroomt uit het westen
waar de onweersbuien vandaan komen
Die mijn drukkende gedachten zullen verlichten
en de hitte laten gaan die me al zo lang verbrandt
Waar brandingen schuimen
en woorden vervagen in het water
Waar de bodem verandert door de stroming
die mijn hart ooit liet bruisen
Terwijl het zand wegzakt onder mijn voeten....
kijk ik naar de toekomst aan de zee
En zie ik dat er nog veel meer is achter de horizon
| ana (stacia): | Dinsdag, augustus 01, 2006 21:41 |
| Chocaatje, deze hoort bij je toppers. Een gedicht om u tegen te zeggen. liefs ana |
|
| xavion: | Maandag, juli 31, 2006 08:45 |
| Ja, intens met een wens... :) Lieve liefs, XaVioN |
|
| scientist: | Donderdag, juli 27, 2006 22:22 |
| Uit het westen komen niet alleen onweersbuien, maar ook opklaringen. | |
| ring: | Donderdag, juli 27, 2006 20:45 |
| heel mooi gedaan meisje xxx ingrid | |
| L.Bert: | Donderdag, juli 27, 2006 14:37 |
| Een geweldig goed gedicht met een prima verhaal. Knap en je hebt mijn bewondering!! | |
| sunset: | Donderdag, juli 27, 2006 11:46 |
| Prachtig en voor mij heel positief. Liefs en knuf, sunset |
|
| Auteur: Quadesh | ||
| Gecontroleerd door: Anastacia | ||
| Gepubliceerd op: 27 juli 2006 | ||
| Thema's: | ||