Ontdooid...
die blik in je ogen, hij maakt me van slag
zo teder en lief, de nacht wordt tot dag
ga slapen, wordt wakker, gedachten bij jou
gevoelens ontwaken, niet langer kou
m'n hart was op slot, meer als een jaar
niet altijd makkelijk, soms heel zwaar
genoeg van de "liefde" voor één nacht
iemand als jij, nooit aan gedacht
je slaagt erin, ik ontdooi
breek uit mezelf, 't gevoel wondermooi
langzaam maar zeker, openbloeien
samen op pad, zal liefde groeien?!....
zo teder en lief, de nacht wordt tot dag
ga slapen, wordt wakker, gedachten bij jou
gevoelens ontwaken, niet langer kou
m'n hart was op slot, meer als een jaar
niet altijd makkelijk, soms heel zwaar
genoeg van de "liefde" voor één nacht
iemand als jij, nooit aan gedacht
je slaagt erin, ik ontdooi
breek uit mezelf, 't gevoel wondermooi
langzaam maar zeker, openbloeien
samen op pad, zal liefde groeien?!....
Reacties op dit gedicht
| happy_in_love: | Zondag, februari 25, 2007 19:16 |
| nice!!! | |
| CharLotte*: | Vrijdag, juli 28, 2006 15:48 |
| Wauw.. mooi! | |
| Dirk Hermans: | Vrijdag, juli 28, 2006 12:09 |
| mooi | |
| sunset: | Vrijdag, juli 28, 2006 11:39 |
| Heerlijk warm liefdevol vlinderend. Mooi toch. Liefs, sunset |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Björn | 
|
|
| Gecontroleerd door: Anastacia | ||
| Gepubliceerd op: 28 juli 2006 | ||
| Thema's: | ||