
Waarom moet het allemaal zo,
waarom mag ik me niet uiten.
Waarom vinden ze het een schand,
waarom? alleen omdat ik eindelijk me gevoelens uit?
Mag ik dat niet dan,
mag ik niet het verleden een plekje gaan geven.
Mag ik niet naar het geluk werken,
Waarom moeten ze meteen naar elkaar bellen.
Ze zeggen we zijn er voor je,
maar als ze me gedichten lezen bellen ze elkaar gelijk op.
Van heb je dat a gelezen en dat,
waarom doen ze me dat verdriet aan.
Waarom laten ze me daar niet gewoon in vrij,
moet het dan altijd roddelen.
Zo christelijk al maar kan,
en dan nog zo roddelen en ruzie met elkaar maken.
Is het dan zo fijn om over mijn te roddelen,
en jullie maar naar elkaar bellen.
Ik vind het zo kinder achtig,
ze zijn er alleen als je problemen hebt.
Ja dan kennen ze je,
want dan kunnen ze weer roddelen.
Ik walg er gewoon van,
alleen omdat hun me niet in me waarde laten.
Ja, wilde ik stoppen met tulpje,
en stoppen met dichten.
Maar moet ik me dan weer over me heen laten lopen,
Ze roddelen maar wat aan.
En die gene die dit lezen,
en zich voelen aangesproken.
Denk maar eens goed over na,
waar jullie mee bezig zijn.