hekel zijn genadebrood
hekel zijn genadebrood
sta
kijk om je heen
de kale koppen
tato's op het been
ogen slurpen aandacht
door het merg heen
een parasiet die
nooit zichzelf ziet
vreet alleen gedachten
zal de zwaksten onder
zijn publiek genadeloos
verkrachten want hij is ziek
gunt de ander geen bestaan
je moet zijn wegen gaan
in lauwerkrans dat lijkt
jouw kans om mens te zijn
zing maar zijn refrein
dan ben je veilig voor venijn
maar hekel zijn genadebrood
zijn leven is gebakken lucht
hij is zichzelf ontvlucht
vertrap zijn extravagantie
heeft je slechts gebruikt
voor een persoonlijke expansie
wil melker
06/08/2006
Reacties op dit gedicht
| hiljaa: | Zondag, augustus 06, 2006 19:03 |
| weer met kracht verwoord! knufleifs--hiljaa-- |
|
| KozMOCie: | Zondag, augustus 06, 2006 14:36 |
| Geweldig, Sterk neergezet Fijne dag. |
|
| sunset: | Zondag, augustus 06, 2006 07:59 |
| Wohw! ''t Lijkt wel of je heel diep geraakt, verward-ontgoocheld bent in iets, iemand. Mag ik het compenseren met oprecht warme genegenheid van hier uit het zuidelijke Nederland. Liefs en vriendschappelijke knuf, sunset PS: Ik hoef niet te betonen dat ik dit weer een dijk van een gedicht vind. Of? |
|
Over dit gedicht
| Auteur: wil melker |  
|
|
| Gecontroleerd door: Sunflower | ||
| Gepubliceerd op: 06 augustus 2006 | ||
| Thema's: | ||