a child in india

bangladesh-

in the middle of the night

i went down the street

and a child cried

with his silent voice

cried hungry

i had no choice

i took the hand

to comfort it

in the warm sand

and the tears

they were silent

but full of fears

felt the bones on my skin

so vulnerable

the child-so thin

it cried,almost broke my heart

the pain-

i couldn t take apart

the child there down the street

without mother and father

lying there at my feet

the little eyes close-

that was the way

god chose...

i coverd it with a sheet

teardrops in my eyes

this is the other side that lies beneath

and i continued my way

but still the same picture

i saw,day by day

i never will forget the face

sadness in the small brown eyes

too much suffer in these place

and every time i eat my bread

i think about the small child

in bangladesh on the road ahead...

tijdens mijn werk voor het rode kruis op een trip naar india kwam ik dit kind tegen,dit is mij tot aan het heden bijgebleven en elke dag dat ik eten mag,sta ik hier bij stil,hoeveel ellende er in deze wereld is en dank god dat wij het hier toch ach zo goed hebben...helaas iets waar veel mensen niet over na denken...liefs en een fijne dagxxxlittlexxx

Geschreven door

Littledolphin

Reacties op dit gedicht

Littledolphin vindt het leuk als je reageert op dit gedicht Nog geen account bij Gedichten-Freaks? Vul hieronder je gegevens in om te registreren en laat gelijk een reactie achter.
Je schrijversnaam
Wachtwoord
wachtwoord nogmaals
E-mailadres

fran92:	Zondag, augustus 06, 2006 13:27
droef mooi geschreven! ja verschikkelijk die dingen.. en ja wij staan er zeker te weinig voor stil denk ik. heel mooi geschreveb little liefs en knuffs mij

secunde:	Zondag, augustus 06, 2006 08:15
Inderdaad. Ik sta er te weinig bij stil secunde

Over dit gedicht

Auteur: Littledolphin
Gecontroleerd door: Sunflower
Gepubliceerd op: 06 augustus 2006
Thema's: [Leven]