de meiden veel te fel
de meiden veel te fel
ik ben niet meer
van deze wereld
de zon schijnt me te hel
de meiden veel te fel
kan best wat licht
in water laten schijnen en
hoge golven laat ik niet verdwijnen
maar het gaat me allemaal te snel
ik ben meer een dromer
gewoon geen vlugge komer
genieter met de toekomst in verschiet
al wil ik altijd nog veel slomer
nu zit ik in de zon
de wereld brandt alom
toch kan het mij nog schelen dat
mensen elkaar zonder weten kelen
maar ben tevreden als je
door de wind van deze woorden
het kind weer vindt
dat ook in jou is meegeboren
wil melker
07/08/2006
Reacties op dit gedicht
| hiljaa: | Maandag, augustus 07, 2006 15:00 |
| prachtig gedicht! knufleifs--hiljaa-- |
|
| ~MeLoDy~: | Maandag, augustus 07, 2006 10:12 |
| wow.. mooi dit! gr. MeLoDy |
|
| sunset: | Maandag, augustus 07, 2006 09:05 |
| Jaaaaaaaaaaaaaaa ... Heerlijk. En inderdaad wil, soms moet zelfs ik opletten dat ik ''mijn innerlijk kind'' de nodige ruimte geef en laat (Maar dan kom jij gelukkig met zo een gedicht). Prachtig tonend, delend van jou. Liefs en warme knuf, sunset |
|
Over dit gedicht
| Auteur: wil melker |  
|
|
| Gecontroleerd door: Sunflower | ||
| Gepubliceerd op: 07 augustus 2006 | ||
| Thema's: | ||