toen vertrok de trein
toen vertrok de trein
een fluitsignaal en weg was hij
ik zag er nog zijn achterlichten
ik had mij nochtans gerept
maar wachten deed hij niet
hij zei niet eens salut
die overgrote tutuut
hoe was dat nu gegaan
dat die trein mij liet staan
ik was er toch op tijd
volgens mijn klok had ik nog tijd
had ik niet niet opgelet
of wilde hij niet wachten
dus mijn klok gecontroleerd
en inderdaad ik was te laat
het was mijn klok
die was niet bij de tijd
die liet mij in de steek
zo heb ik hem zien vliegen
en stond ik daar te kijken
en mocht ik wachten
tot een eind over achten
een fluitsignaal en weg was hij
ik zag er nog zijn achterlichten
ik had mij nochtans gerept
maar wachten deed hij niet
hij zei niet eens salut
die overgrote tutuut
hoe was dat nu gegaan
dat die trein mij liet staan
ik was er toch op tijd
volgens mijn klok had ik nog tijd
had ik niet niet opgelet
of wilde hij niet wachten
dus mijn klok gecontroleerd
en inderdaad ik was te laat
het was mijn klok
die was niet bij de tijd
die liet mij in de steek
zo heb ik hem zien vliegen
en stond ik daar te kijken
en mocht ik wachten
tot een eind over achten
Reacties op dit gedicht
| sunset: | Maandag, augustus 07, 2006 09:45 |
| Nu lag het dus eens niet aan de spoorwegen en hun eeuwig te laat komen ;=). Liefs, sunset |
|
Over dit gedicht
| Auteur: henrib | 
|
|
| Gecontroleerd door: Sheena | ||
| Gepubliceerd op: 07 augustus 2006 | ||
| Thema's: | ||