Schouders
Het beeld vertekend ietsjes
en de maan schuift voorbij
knipoogt een kleine lach
in een slaapnacht
en de maan schuift voorbij
knipoogt een kleine lach
in een slaapnacht
En rust klinkt als een voordracht
zo schommelend en zacht
op het ritme van de wind
die het land wiegt en wiegt
zo schommelend en zacht
op het ritme van de wind
die het land wiegt en wiegt
Een poos de drukt verzacht
die als vracht op de schouders ligt
waar men op klopt en tikt
om waardering uittebrengen
die als vracht op de schouders ligt
waar men op klopt en tikt
om waardering uittebrengen
Voor wat er is
Reacties op dit gedicht
| sunset: | Dinsdag, augustus 08, 2006 12:41 |
| Graag gelezen weer. Chapeau. Liefs en fijne dag verder, sunset |
|
| Laurens Windig: | Dinsdag, augustus 08, 2006 11:49 |
| Wat opvalt is, dat jij twee verschillende stijlen hebt. Deze stijl bevalt mij zeer! |
|
| wijnand.: | Dinsdag, augustus 08, 2006 00:23 |
| Niet helemaal geworden wat ik in gedachten had | |
Over dit gedicht
| Auteur: wijnand. |  
|
|
| Gecontroleerd door: michris | ||
| Gepubliceerd op: 08 augustus 2006 | ||
| Thema's: | ||