Porselein
Ze heeft zich nog nooit zo
machteloos gevoeld, er is
maar één hand die ze kan
strekken – en wilt toch ook niet
hervallen, hij doet ook maar wat
zij niet laten kan als ze het niet
ziet – doet hij haar en ze weet
niet eens hoe ze het zeggen moet
haar rug in zijn handen neemt,
hem buigt – tot bloedens toe strekt
en weer opent, er is vandaag
een lijf gevuld.
Reacties op dit gedicht
| Mathilde: | Dinsdag, augustus 08, 2006 20:55 |
zo... dit staat... geweldig! |
|
| Lady Decadence: | Dinsdag, augustus 08, 2006 18:48 |
| Mijn gold, wat een geweld!!! Maar heel knap geschreven, amaai... | |
Over dit gedicht
| Auteur: Hannepon | 
|
|
| Gecontroleerd door: Marina | ||
| Gepubliceerd op: 08 augustus 2006 | ||
| Thema's: | ||