Nooit
Nooit
De tijd heeft voor ons
niet mogen zijn.
Jij bent niet meer
en dat doet zo pijn.
Leegte blijft achter
al heb ik je nooit gekent.
Ik denk dat het gewoon komt
omdat je mijn vader bent.
Ik wilde je graag eens zien
al was het maar heel even.
Gewoon om te weten
hoe je stond in dit leven.
Maar nu ben je gestorven
nog voor ik je kon ontmoeten.
Toen ik het nieuws hoorde
verdween de grond onder mijn voeten.
Nooit zal ik weten
hoe het misschien had kunnen zijn.
Nooit zal ik met je praten.
Nooit... en dat doet pijn.
vanwege je dochter
Stefanie
De tijd heeft voor ons
niet mogen zijn.
Jij bent niet meer
en dat doet zo pijn.
Leegte blijft achter
al heb ik je nooit gekent.
Ik denk dat het gewoon komt
omdat je mijn vader bent.
Ik wilde je graag eens zien
al was het maar heel even.
Gewoon om te weten
hoe je stond in dit leven.
Maar nu ben je gestorven
nog voor ik je kon ontmoeten.
Toen ik het nieuws hoorde
verdween de grond onder mijn voeten.
Nooit zal ik weten
hoe het misschien had kunnen zijn.
Nooit zal ik met je praten.
Nooit... en dat doet pijn.
vanwege je dochter
Stefanie
Reacties op dit gedicht
| _onzeker_: | Donderdag, augustus 10, 2006 18:43 |
| Mooi verwoord! sterkte in deze moeilijk tijd! leifss |
|
| soulsister: | Donderdag, augustus 10, 2006 17:19 |
| triest,mooi verwoord liefs |
|
| sunset: | Donderdag, augustus 10, 2006 15:47 |
| Herkenbaar pijnvol droef en o zo verlangend verwoord. Liefs en knuf, sunset PS: Tip (Als ik mag) -al heb ik je nooit gekenD.- |
|
| norgie: | Donderdag, augustus 10, 2006 14:49 |
| met een traan gelezen,sterkte norgie | |
Over dit gedicht
| Auteur: stefje | 
|
|
| Gecontroleerd door: maneschijn | ||
| Gepubliceerd op: 10 augustus 2006 | ||
| Thema's: | ||