AM
inktvlekken op mn blad
waar eerst nog woorden stonden
de woorden zijn vervaagd
maar gebleven zijn de zonden
t'is best wel triest
tranen vermengd met bloed
tot dat je je beseft
dat het er allemaal niet toe doet
het heeft zo ook zijn redenen
het bloed dat geeft me rust
het verlamt me
tot het bloed de aarde teder kust
het mes hier in mn handen
kent geen enkele rem
tis eigenlijk een ziekte
die bekendstaat als AM
Reacties op dit gedicht
| *Lizzy: | Dinsdag, augustus 15, 2006 21:22 |
| AM is een ziekte.. mensen beseffen dat niet.. maar veel mensen (incl. ikzelf) doet aan AM om de neiging naar zelfmoord te onderdrukken.. het is misschien wel een beetje een verslavind maar grotendeels een ziekte waar veel mensen last van hebben.. ik wens je heel veel sterkte -xxx-je en liefs |
|
| d-lay: | Vrijdag, augustus 11, 2006 10:11 |
| ik hoop dat het snel weer beter gaat succes liefs debby ennuh super verwoord |
|
| sunset: | Vrijdag, augustus 11, 2006 08:48 |
| Ja ja, een ziekte. Het is gewoon een verslaving. En dat weet je best. maar, zoals elke verslaafde, het herkennen en aanvaarden van het verslaafd zijn, daar schort het meestal aan. Want dan hoef jezelf niet iets te doen om er van af te greaken en heb je een verontschuldiging: je bent immers ziek. Liefs en mijn genegenheid, sunset |
|
Over dit gedicht
| Auteur: vanessa spaapen | 
|
|
| Gecontroleerd door: Sunflower | ||
| Gepubliceerd op: 11 augustus 2006 | ||
| Thema's: | ||