Christianeke

Christianeke.

Ze vroeg mij waarom ik dit jaar voor haar niet één gedicht had geschreven.
Zij was toch ook moeder, zelfs de moeder van mijn kinderen en zelfs een beetje de mijne.
Ik dacht dat zij niet moest bewierookt worden zij is immers de vertolking van hoe schoon een moeder kan zijn.
Geen vrouw kan haar naken, nooit de hoogten van haar liefde raken.
Omdat zij en enkel zij, de verpersoonlijking van alle moeders op aarde is.
Zij, het summum van onvoorwaardelijke liefde voor haar kroost.
Mooier dan een schilder ooit gepenseeld heeft, poëtischer dan een dichter ooit beschrijven kon.

En ik zou jou met mijn povere rijmelarij moeten bezingen, mijn verbeelding zou stollen en mijn pen zou wenen van onmacht.
Maar als je dat wilt, zet ik straks alle ramen open en dan schreeuw ik zo luid dat heel de wereld het zal horen… Christianeke, parel van onze kinderen, diamant van onze kleinkinderen, ik heb je lief!!!

Rovago

Geschreven door

rovago

Reacties op dit gedicht

rovago vindt het leuk als je reageert op dit gedicht Nog geen account bij Gedichten-Freaks? Vul hieronder je gegevens in om te registreren en laat gelijk een reactie achter.
Je schrijversnaam
Wachtwoord
wachtwoord nogmaals
E-mailadres

Hilly N:	Donderdag, augustus 17, 2006 08:05
Mooi gedicht. En ik zou zeggen, doe de ramen open en als je het niet zeggen kan, zing het dan..... Groet, Hilly

Rationalelfie:	Donderdag, augustus 17, 2006 02:58
wauw, mooie ode aan die vrouw !! ze zal er trots op zijn en zeker ontroert ! Wat een liefde heb je voor die vrouw ! (hoop dat ooit iemand mij ook zo graag zal zien... :-) ) groetjes Rationalelfie

Over dit gedicht

Auteur: rovago
Gecontroleerd door: michris
Gepubliceerd op: 17 augustus 2006
Thema's: [Liefde]