duo met..
het is stil in mij
met opgeheven hoofd
sprankelt de wereld
mij met zoete weemoed
in allerzachtste klanken
melancholisch tegemoet
en ik staar als verdoofd
de landerijen in
en in de verte zie ik iemand
wuiven naar de duiven
- het is stil in mij -
de koeien loeien
een haas kiest het hazenpad
de herten kijken op afstand
met grote ogen op mij neer
maar ik hoor
en zie niets meer
eens streek de schaduw
als een bloemendeken neer
en ontvouwde een lach een
sprankje hoop in mij – maar nu de
dagen beginnen te lengen
is de herfst in mij zeer nabij
Duo Lia & elze
Reacties op dit gedicht
| Annemieke van der Ven: | Donderdag, augustus 17, 2006 09:28 |
| Prachtig gedicht ( maar is het niet de nachten die nu beginnen te lengen) groetjes Annemieke |
|
| sunset: | Donderdag, augustus 17, 2006 09:25 |
| Weet je, een mooi meenemend gedicht vind ik het. Maar de contradictie van de dagen die lengen en de huidige tijd vind ik persoonlijk minder. Ik zag dan nog veel liever ''nachten'' dan ''dagen'' om een totaal beeld te ''zien''. Liefs en knuf voor beiden, sunset |
|
| Innerchild: | Donderdag, augustus 17, 2006 08:19 |
| Het lijkt wel een duo met jezelf ... ! Enne ... waar woon jij eigenlijk ? Het lijkt daar wel een sprookjesbos ! Knuf voor jou (en voor je schrijfpartner ;) ) Inner |
|
| Artifex: | Donderdag, augustus 17, 2006 07:25 |
| Intens... Liefs, Artifex. |
|
| remie: | Donderdag, augustus 17, 2006 07:22 |
| stil en alleen heb ik door jullie streek gezworven, ik zoog de benodigde kracht naar binnen, zodat ik nu de tegenslag kan verwerken.....eens kom ik weer...liefs Remie | |
| Dirk Hermans: | Donderdag, augustus 17, 2006 07:21 |
| heel mooi | |
Over dit gedicht
| Auteur: Lia van der Fluit | 
|
|
| Gecontroleerd door: Sunflower | ||
| Gepubliceerd op: 17 augustus 2006 | ||
| Thema's: | ||