Omdat een hart het ongeopend liet een schaduw volgt de muur tot aan het eindeeen hart de weg naar pijn, gewondze zucht de jaren over grondenwaar haar verleden toekomst vond een toekomst waar jammerklachten heerseneen dal dat niet het water zieteen roos verwelkt, niet opentomdat haar hart het ongeopend liet er is een blauw, ze wil niet ziener is een zon, die warmte wil niet voelenhaar lichaam dat gebrandmerkt isaan haar verleden, haar bedoelen willem | HIJ&ZIJ: | Donderdag, augustus 17, 2006 09:18 |
| Wat een schrijven, prachtig gedaan, what else can I say? lieve groet, |
|
| hiljaa: | Donderdag, augustus 17, 2006 08:57 |
| droefmooi! knufleifs--hiljaa-- |
|
| sunset: | Donderdag, augustus 17, 2006 08:36 |
| Willem, dit doet mij onmiddellijk - en misschien door jou onbewust - aan iemand denken. Maar wel een prachtige tonende delende verwoording. Liefs en mijn warme genegenheid, sunset |
|
| Auteur: lommert | ||
| Gecontroleerd door: Sunflower | ||
| Gepubliceerd op: 17 augustus 2006 | ||
| Thema's: | ||