Langs velden
Ik neem je mee langs velden
waar de zomer bloeit in een bloem
wij ons gaan bezinnen over
de waarde van het leven
waar de zomer bloeit in een bloem
wij ons gaan bezinnen over
de waarde van het leven
En je legde een hand op de mijne
water die stroomde langs de rots
een druppel op de mond deed
die zong over jou en genegenheid
water die stroomde langs de rots
een druppel op de mond deed
die zong over jou en genegenheid
Huizen waren we stevig gebouwd
met ramen en deuren
die soms op een kier stonden
om veranderingen toe te laten
met ramen en deuren
die soms op een kier stonden
om veranderingen toe te laten
We waren een jij kende
mijn innerlijkheden ik de jouwe
ik neem je mee langs velden
mijn innerlijkheden ik de jouwe
ik neem je mee langs velden
En zie het gewas
staat nog net zo als tevoren
staat nog net zo als tevoren
Reacties op dit gedicht
| soulsister: | Donderdag, augustus 17, 2006 17:11 |
| mooi!! liefs |
|
| sunset: | Donderdag, augustus 17, 2006 09:48 |
| Deze vind ik weer heel mooi verwoord wijnand. Liefs en fijne dag, sunset PS: Tip (Als ik mag) -water dAT stroomde langs de rots- |
|
Over dit gedicht
| Auteur: wijnand. |  
|
|
| Gecontroleerd door: Innerchild | ||
| Gepubliceerd op: 17 augustus 2006 | ||
| Thema's: | ||