Ik was altijd je lieve kleine meid
We gingen vaak leuke dingen doen
Heb ook leuke herinneringen
Tot die ene dag, je vertrok voorgoed
En liet me alleen achter

Ik weet dat jij ook pijn hebt
En het is niet alleen jouw schuld
Maar je hebt me in de steek gelaten
Zo van de een op de andere dag
En je liet ook niets meer van je horen

Het moest altijd van mijn kant komen
En dan nog koste het je veel moeite
Altijd was ik de laatste die iets van je hoorde
Van dat je een nieuw huis had en je nieuwe vriendin
En wie is hier nou de volwassene?!

Jij gaf mij de schuld dat ik nooit contact zocht
En er al helemaal geen moeite voor deed
Maar moet je horen wie het zegt
Ik was verdomme nog maar een kind!
Wist ik veel wat er allemaal gebeurde

Inmiddels zijn we 4 jaar verder
Heb het contact met je verbroken
Alleen met kerst en je verjaardag stuur ik nog een kaart
En gelukkig doe jij ook nog de moeite
Ik ben echt heel boos op je

Je zei dat ik altijd je lieve kleine meid zou zijn
Als je dat echt meende
Hoe komt het dan dat je het zover heb laten komen?