klein wondertje
Zie zijn lach op zijn gezicht,
dat is toch wat iets verlicht.
Zo teder en zacht,
zo lievelijk wonderje dat lacht.
Zijn ogen stralen,
dus laat zo kind niet dalen.
Luisterend naar de geluiden om zich heen,
nee zo klein wondertje is nooit alleen.
O heerlijk zo klein,
is zo nieuw wondertje niet fijn.
Laat zo wondertje geluk krijgen,
en niet waar onrust zit te dreigen.
Laat hem leven,
zoals het hem is gegeven.
Maak het niet stuk,
een ieder verdiend geluk.
Reacties op dit gedicht
| little flower: | Zondag, augustus 20, 2006 23:05 |
| en dat is zo, en dat blijft zo... hoe oud je ook wordt! -xxx- |
|
| norgie: | Zaterdag, augustus 19, 2006 11:26 |
| geweldig gedaan tulpje mooi hoor,liefs norgie | |
| Raira (Ria): | Zaterdag, augustus 19, 2006 11:04 |
| wat heerlijk he die wondertjes prachtig liefdevol beschreven liefs knuff Ria |
|
Over dit gedicht
| Auteur: tulpje | 
|
|
| Gecontroleerd door: christina | ||
| Gepubliceerd op: 19 augustus 2006 | ||
| Thema's: | ||