Vergeten woorden
En een snijdende pijn vulde
haar lichaam, haar wezen,
haar ziel.
Zich vastgegeten, onlosmaakbaar
weerhaakjes verweven met haar kwetsbare huid.
Was met al haar kracht niet te verwijderen
de doornen van zijn
onaangekondigd vertrek.
Reacties op dit gedicht
| lonely 1: | Maandag, augustus 21, 2006 22:24 |
| triest maar heel erg mooi verwoord liefs, lonely 1 |
|
| dishesqueen: | Maandag, augustus 21, 2006 21:53 |
| prachtige woorden weer....knap verwoord! | |
| Rationalelfie: | Maandag, augustus 21, 2006 21:36 |
| auwch... niet fijn mooi verwoord |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Islanzadí | 
|
|
| Gecontroleerd door: Marina | ||
| Gepubliceerd op: 21 augustus 2006 | ||
| Thema's: | ||