Tranen vullen mijn ogen
tranen vullen mijn ogen
van onmacht en verdriet
niet wetend waar ik zal eindigen
het wordt me even teveel
maar straks zal ik weer lachen
zal ik sterk genoeg zijn
kan ik heel de wereld aan
dan is het met mijn leed gedaan
dan ben ik vrij van zorgen
dat is mijn voornaamste wens
maar zoals in elk leven
liggen verdriet en geluk dicht bij elkaar
nu ben ik even moe
maar straks zal ik weer
vrolijk en blij zijn
zoals iedereen mij kent
Reacties op dit gedicht
| hiljaa: | Vrijdag, augustus 25, 2006 09:16 |
| het ligt zeer dicht bij elkaar! mooi verwoord! knufleifs--hiljaa-- |
|
| elze: | Vrijdag, augustus 25, 2006 08:46 |
| dit ben jij,,toppie gedicht,, goed weekend gewenst kus laifs elze |
|
| mums: | Vrijdag, augustus 25, 2006 08:29 |
| je kunt niet altijd sterk zijn, laat je tranen maar even gaan. Lucht soms best wel even op en dan kun je er weer tegenaan. liefs mums |
|
| sunset: | Vrijdag, augustus 25, 2006 07:51 |
| Tonend delend met een blik vooruit mooi. Liefs, sunset |
|
Over dit gedicht
| Auteur: _Lieverdje_ |  
|
|
| Gecontroleerd door: Sunflower | ||
| Gepubliceerd op: 25 augustus 2006 | ||
| Thema's: | ||