in wilde vlagen
in wilde vlagen
die blik
die mij
onzeker maakt
het kijken dat
mij twijfelen laat
die mij
onzeker maakt
het kijken dat
mij twijfelen laat
dat dingen
bovenhaalt die ik
niet denken wil
omdat ik dan
niet verder kan
bovenhaalt die ik
niet denken wil
omdat ik dan
niet verder kan
want ik ben
bang dat er
geen reden is
om langer
hier te blijven
bang dat er
geen reden is
om langer
hier te blijven
ik raak
de bodem kwijt
spanning stormt
in wilde vlagen
door mijn lijf
de bodem kwijt
spanning stormt
in wilde vlagen
door mijn lijf
wil houvast
niet weggevaagd
door blinde haast
ik ken en ben
mezelf niet meer
niet weggevaagd
door blinde haast
ik ken en ben
mezelf niet meer
alleen maar weg
voorbij
ook jij en ik
die blik
dat kijken
voorbij
ook jij en ik
die blik
dat kijken
wil melker
25/08/2006
25/08/2006
Reacties op dit gedicht
| elze: | Vrijdag, augustus 25, 2006 21:06 |
| vraag je af wie je dan wel bent..niemand anders toch?..dus ,,ik ben,, laifs elze,,, |
|
| Cornelia.dvw: | Vrijdag, augustus 25, 2006 19:31 |
| jij zult jezelf weer terug vinden door te kijken naar jezelf. want kijken naar jezelf maakt je weerbaar en open voor een ander.. liefs,cornelia |
|
| remie: | Vrijdag, augustus 25, 2006 18:02 |
| tijd voor een onweersbui met felle schichten, dat zal je pootje wel lichten....liefs Remie | |
| MayadeBij*: | Vrijdag, augustus 25, 2006 17:24 |
| Doe dan eens iets, anders.. | |
Over dit gedicht
| Auteur: wil melker |  
|
|
| Gecontroleerd door: christina | ||
| Gepubliceerd op: 25 augustus 2006 | ||
| Thema's: | ||