eenzaam en verlaten
ik maak een begin
jij verdiept je er in
in die pijn die door mijn aderen stolt , die pijn die mij van binnen mold
wachtent op een tragise dood zit ik hier aleen hopent op een moment dat je verscheen,
hopent op een beter leven, waar ik vrienden heb die liefde en leed delen
denken aan die donkeren dagen, die ik probeer weg te vagen
ooit zal jij terug keren ,
als die tijd is om mijn dood te ver eeren
jij verdiept je er in
in die pijn die door mijn aderen stolt , die pijn die mij van binnen mold
wachtent op een tragise dood zit ik hier aleen hopent op een moment dat je verscheen,
hopent op een beter leven, waar ik vrienden heb die liefde en leed delen
denken aan die donkeren dagen, die ik probeer weg te vagen
ooit zal jij terug keren ,
als die tijd is om mijn dood te ver eeren
Reacties op dit gedicht
| *pathos*: | Vrijdag, augustus 25, 2006 23:01 |
| het klinkt alsof het over iemand gaat die al stervende is... pijnlijk mooi geschreven en verwrongen van verdriet en gemis... goed geschreven. | |
Over dit gedicht
| Auteur: some-body | 
|
|
| Gecontroleerd door: michris | ||
| Gepubliceerd op: 25 augustus 2006 | ||
| Thema's: | ||