schaduw wordt licht uitd
Ze leefde in een zwarte schaduw,
haar leven was niet glad maar ruw.
Ze zat in een donkere gat,
waar eerst wel een heel klein lichtje in zat.
Door het kleine lichtje,
zag je haar pijn en angst in haar gezichtje.
Het verdriet in haar ogen,
alles zo negatief en bedrogen.
Het lichtje werd steeds minder,
maar toen zag ze een fleurige vlinder.
Ze zocht samen met die vlinder de rust,
dat dee ze langst de stille kust.
Het werd werdt weer wat meer,
op een dag zei ze ik ben er bijna weer.
Na een hele lange tijd,
van die verschrikkelijke strijd.
Inderdaad ze leeft weer,
ze geniet elkedag weer meer.
Ze ziet de zon schijnen elkedag,
ze is zichzelf weer zei ze met een glimlach.
uitd michris
Reacties op dit gedicht
| ~~~eilahtan~~~: | Zaterdag, augustus 26, 2006 19:58 |
| schitterend dit meid knuf nathie |
|
| hiljaa: | Zaterdag, augustus 26, 2006 09:40 |
| je bent zo goed bezig, prachtig verwoord! knufleifs--hiljaa-- |
|
| treu love: | Zaterdag, augustus 26, 2006 08:51 |
| prachtig mooi. liefs van vlinder |
|
| anneke van dijk: | Zaterdag, augustus 26, 2006 08:16 |
| mooi verwoord over een tijdje zul je ook vol overtuiging kunnen zeggen: ik ben mezelf weer en ik ben sterker uit de strijd gekomen dan dat ik voorheen was... liefs, namasté, an |
|
| mamsiemomo: | Zaterdag, augustus 26, 2006 00:45 |
| Prachtig!!! Liefs, mij | |
