zo intiem dichtbij
zo intiem dichtbij
ik verbijt mijn pijn
de zure smaak van bloed
vergoedt niet jouw afwezig zijn
het rot gevoel dat slijten moet
de zure smaak van bloed
vergoedt niet jouw afwezig zijn
het rot gevoel dat slijten moet
ik pak de wind en veeg
je paden weer begaanbaar
trek wolken uit elkaar
en openbaar je aan de lucht
je paden weer begaanbaar
trek wolken uit elkaar
en openbaar je aan de lucht
ik verkort mijn horizon
met vergezichten
die jouw blikken laten blozen
zo intiem dichtbij
met vergezichten
die jouw blikken laten blozen
zo intiem dichtbij
kom weer bij me
in de opgetrokken schemer
de zon wacht op de dag
mijn laatste toegift na jouw nacht
in de opgetrokken schemer
de zon wacht op de dag
mijn laatste toegift na jouw nacht
wil melker
26/08/2006
26/08/2006
Reacties op dit gedicht
| H.J.: | Woensdag, augustus 30, 2006 00:15 |
| schitterbaar Wil. om steeds te herlezen. H.J. |
|
| lommert: | Zaterdag, augustus 26, 2006 20:55 |
| heel graag gelezen...de zon wacht er altijd weer;) stevige groet willem |
|
| elze: | Zaterdag, augustus 26, 2006 20:51 |
| geweldig dit..mijn laatste toegift.. laifs elze |
|
| (rottig)appeltje: | Zaterdag, augustus 26, 2006 20:48 |
| heel mooi en diep en het raakt mij.. mooi is dt.. knufliefs, appeltje |
|
| Cornelia.dvw: | Zaterdag, augustus 26, 2006 20:05 |
| zo intens diep. moet even slikken.. liefs,cornelia |
|
| Lia van der Fluit : | Zaterdag, augustus 26, 2006 19:28 |
| zucht,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,, |
|
Over dit gedicht
| Auteur: wil melker |  
|
|
| Gecontroleerd door: maria | ||
| Gepubliceerd op: 26 augustus 2006 | ||
| Thema's: | ||