mist
Daar sta je dan heel alleen,
je weet niet waarheen.
Je staat er alleen voor,
je weet niet meer hoe verder door.
Je lijkt te verdrinken,
je weet niet meer hoe alles moet klinken.
Die heftige mist is onder weg nu,
het lukt je niet meer zeg je contenu.
En je komt niet door die mist heen,
je voelt je zo alleen.
Maar eerst komt de mist meestal,
dan kom je in zo diepe dal.
Maar door eerst zo diep te vallen,
ga je ook weer naar boven knallen.
Stapje voor stapje gaat het voorbij,
en ben je van alles innerlijk vrij.
Reacties op dit gedicht
| moongirl1982: | Zondag, augustus 27, 2006 18:00 |
| ontroerend dit, groet moongirl1982 |
|
| because: | Zaterdag, augustus 26, 2006 22:46 |
| Heel mooi, hoopgevend en steunend. liefs en xxx because |
|
| (rottig)appeltje: | Zaterdag, augustus 26, 2006 20:46 |
| heel mooi verwoord, knufliefs, appeltje |
|
Over dit gedicht
| Auteur: tulpje | 
|
|
| Gecontroleerd door: maria | ||
| Gepubliceerd op: 26 augustus 2006 | ||
| Thema's: | ||