vandaag ben ik groot
de druppels laten kringen achter in het water
ze weergeven mijn toekomst, de pijn komt later
zou weg kunnen lopen, mijn spiegelbeeld doet me verdriet
mijn voeten staan geketend, ik kan het niet
een zonsondergang kleurt mijn wangen rood
een zonsondergang kleurt mijn wangen rood
ik sta daar als klein meisje, voor de zee zo groot
over mijn wangen stromen de tranen zo intens
ik kan ook niet alles hebben, ben ook maar een mens
Ik duik van de rots af, in de zee
Alsjeblieft, neem mij in het oneindige mee
Alleen volwassenen maken keuzes tussen leven en dood
Weet je wat; vandaag ben ik eindelijk eens groot.
Daag
Reacties op dit gedicht
| QueenBee: | Maandag, augustus 28, 2006 09:23 |
| Nee.. je moet nog klein zijn.. je mag niet weggaan uit dit leven.. want ik houd van je.. schatje.. haal je niks in je hoofd.. ajb! Kusje hhvvj jbma |
|
Over dit gedicht
| Auteur: lara[17] | 
|
|
| Gecontroleerd door: Marina | ||
| Gepubliceerd op: 27 augustus 2006 | ||
| Thema's: | ||