hoe ik moest geven
hoe ik moest geven
stukjes leven
vlocht ik
tot mijn matje kleur
deeltjes van een ander
die pasten
bij mijn geur
die pasten
bij mijn geur
ze leerden
me het leven vooral
hoe ik moest geven
me het leven vooral
hoe ik moest geven
wie ben ik nou
is er niet méér te wensen dan de
kleur en geur van andere mensen
is er niet méér te wensen dan de
kleur en geur van andere mensen
ben ik zelf niets
de schaduw slechts van anderen
doe ik vandaag nog iets
de schaduw slechts van anderen
doe ik vandaag nog iets
wil melker
27/08/2006
Reacties op dit gedicht
| Cornelia.dvw: | Zondag, augustus 27, 2006 18:59 |
| volgens mij hoef je vandaag ook niets te doen. het is een rustdag (zondag). je hebt een sterke zonnige uitstraling en bent zeker geen schaduw van een ander.. liefs,cornelia |
|
| MayadeBij*: | Zondag, augustus 27, 2006 17:22 |
| Sentimentje ;) Kus. | |
| elze: | Zondag, augustus 27, 2006 17:10 |
| natuurlijk doe je iets. mooi dit weer van joe laifs elze |
|
| hiljaa: | Zondag, augustus 27, 2006 17:04 |
| zeker ben je niet dde schaduw maar kleurijk mens in eigen persoon! prachtig verwoord!;) knufleifs--hiljaa-- |
|
| mienke: | Zondag, augustus 27, 2006 17:03 |
| Met bewondering gelezen, liefs mienke | |
| switi lobi: | Zondag, augustus 27, 2006 16:52 |
| Ja, alweer een prachtig gedicht schrijven lieve Wil....ik heb het zojuist hier gelezen ;-) Dikke kus, liefsliefs....switi lobi |
|
Over dit gedicht
| Auteur: wil melker |  
|
|
| Gecontroleerd door: Marina | ||
| Gepubliceerd op: 27 augustus 2006 | ||
| Thema's: | ||