DE TIJD LOOPT MET ZIJN HAAST TE LEUREN
de tijd loopt met zijn haast te leuren
de straat verloopt
in gevels en in stoep
kaatst voetstappen
van ongeziene lijven
potten vangen knikkers op
krijt verkleurt de kop
in tekening heel nonchalant
op het trottoir gedropt
bomen werken zoetjesaan
de tegels uit de stoep
je schopt er tegenaan
of trapt in hondenpoep
blikken dromen aan de kant
gepoetst in stille uren
kinderen op de achterbank
het gluren van de buren
in deze straat dwaalt
leven langs de deuren
de lucht lijkt wat verschraald
de tijd loopt met zijn haast te leuren
wil melker
27/12/2001
Reacties op dit gedicht
| mini: | Zondag, december 30, 2001 15:33 |
| Zeer mooi Wil! | |
| Albrecht Paul: | Donderdag, december 27, 2001 13:42 |
| Een mooi verstild plaatje. Waarom op het eind niet: 'De tijd loopt haast te leuren'? Dan kan 'haast' tweeduidig gelezen worden als 'hurry' en als 'bijna'. Maar een idee, hoor... |
|
| ilona krijgsman: | Donderdag, december 27, 2001 10:58 |
| prachtig Wil....... | |
Over dit gedicht
| Auteur: wil melker |  
|
|
| Gecontroleerd door: | ||
| Gepubliceerd op: 27 december 2001 | ||
| Thema's: | ||