Verloren moed
Velen grijpen om zich heen
verzuipend in regels en normen
door anderen opgelegd
waar is de saamhorigheid
samen één, samen sterk
elk streven er naar is een gevecht
mensen vereenzamen
krijgen geen werk, geen zorg
rekeningen zijn niet te betalen
vol verdriet en onbegrip
laat men uiteindelijk toe
niets meer zelf te willen bepalen
verzuipend in regels en normen
door anderen opgelegd
waar is de saamhorigheid
samen één, samen sterk
elk streven er naar is een gevecht
mensen vereenzamen
krijgen geen werk, geen zorg
rekeningen zijn niet te betalen
vol verdriet en onbegrip
laat men uiteindelijk toe
niets meer zelf te willen bepalen
Reacties op dit gedicht
| ~~~eilahtan~~~: | Donderdag, september 14, 2006 18:16 |
| andres dan ik gewend ben van je maar wel schitterend verwoord dikke knuf nathie |
|
| mums: | Dinsdag, september 05, 2006 16:34 |
| ja, het mens zijn, telt niet meer mee... mooi deze. liefs mums |
|
| Sjoys: | Dinsdag, september 05, 2006 15:37 |
| Mooi verwoord xxx |
|
Over dit gedicht
| Auteur: creadea | 
|
|
| Gecontroleerd door: Marina | ||
| Gepubliceerd op: 05 september 2006 | ||
| Thema's: | ||