Gewoon maar
gewoon maar gewoon zijn
en jou even vergeten
ik wil het niet weten
ik blijf om je geven
elke keer weer
meer en meer
gewoon maar...
aan je denken
jou mijn glimlach schenken
gewoon maar gewoon doen
ik kan je toch niet vergeten
Reacties op dit gedicht
| jantje maan: | Woensdag, september 06, 2006 22:46 |
| adem benemend mooie gedicht | |
| Hilly N: | Dinsdag, september 05, 2006 22:33 |
| Gewoon heel goed geschreven. Met een groet, Hilly |
|
| mupsje: | Dinsdag, september 05, 2006 21:43 |
| In zijn eenvoud toch zo mooi! Knap! | |
| Lia van der Fluit : | Dinsdag, september 05, 2006 21:23 |
| zucht,,,,,;-) | |
| Mathilde: | Dinsdag, september 05, 2006 20:43 |
herkenbaar... |
|
| Jusst.: | Dinsdag, september 05, 2006 20:33 |
| hoe simpele gedachten op zo''n mooi gedicht kunnen komen:).. | |
Over dit gedicht
| Auteur: _Lieverdje_ |  
|
|
| Gecontroleerd door: michris | ||
| Gepubliceerd op: 05 september 2006 | ||
| Thema's: | ||