Ik stemde in
doch vergat uw woord
aan weerszijden
galmde de bel
en het klonk
alsof die ruwaard
door de liefde was vermoord
We gaven onze dronk
de vrijheid in ons binnen
maar nu in het lege glas gestaard
was onze moed vervlogen
elze
| Mathilde: | Vrijdag, september 08, 2006 22:52 |
nog een whisky dan maar? dan zijn de tranen in je ogen in elk geval daaraan te wijten... x |
|
| _Zonneschijn_: | Vrijdag, september 08, 2006 19:06 |
| Prachtig verwoord! Liefs |
|
| M@rcel: | Vrijdag, september 08, 2006 18:32 |
| machtig geschreven Liefs M@rcel |
|
| Lia van der Fluit : | Vrijdag, september 08, 2006 18:07 |
| tja,,ach..wa mot ik hier nou op zeggen he... kussssssssssssssssssssssss | |
| lonely 1: | Vrijdag, september 08, 2006 17:11 |
| dit heb ik nog eens herlezen, zo mooi vind ik het. liefs lonely 1 |
|
| *maantje*: | Vrijdag, september 08, 2006 16:45 |
| mooi gedicht | |
| hiljaa: | Vrijdag, september 08, 2006 16:07 |
| zal ik nog eens inschenken! dan kunde terug wat moed terug vinden! maar een sterke koffie dan hé knufleifs--hiljaa-- |
|
| Auteur: elze | ||
| Gecontroleerd door: maneschijn | ||
| Gepubliceerd op: 08 september 2006 | ||
| Thema's: | ||