Voorbij mijn eigen stem
Ik verlaat mijn liefde
en het stormt
God, hoe het stormt
de bladeren vallen
en vogels vertrekken
terwijl ervaring mij vormt
(God, hoe het vormt)
Maar toch, in de verte
voorbij Richard's huis
weet ik de zonsondergang
en dan kom ik thuis
want daar in de verte
voorbij mijn eigen stem
weet ik de zijne
en het leidt me naar hem
Ik verlaat mijn alles
en de regen blijft stromen
God, hoe het blijft stromen
het water staat hoog
en de straten staan blank
terwijl ik maar blijf komen
(God, hoe ik blijf komen)
Maar toch, in de verte
voorbij Jerry's gazon
weet ik de zonsondergang
die eerder niet bestond
ja daar in de verte
voorbij mijn eigen stem
weet ik de zijne
terwijl ik steeds sneller ren
(God, hoe ik ren)
Reacties op dit gedicht
| dishesqueen: | Zaterdag, september 16, 2006 14:52 |
| een juweeltje..... | |
| athe: | Zaterdag, september 16, 2006 08:01 |
| Telkens geraakt door jou gedichten Gert, deze is ook zo mooi. Knuffel henk |
|
| soulsister: | Donderdag, september 14, 2006 20:27 |
| dit is heel erg mooi geschreven liefs |
|
| Hilly N: | Woensdag, september 13, 2006 21:44 |
| Prachtig geschreven Gert. Een groet van Hilly |
|
| mums: | Woensdag, september 13, 2006 20:58 |
| wat een prachtgedicht Gert. liefs mums |
|
| Lia van der Fluit : | Woensdag, september 13, 2006 20:51 |
| stillekes..gelezen,, knuffel... tante Lia |
|
| M@rcel: | Woensdag, september 13, 2006 13:21 |
| wat een schitterbaar mooi gedicht Broertje echt geweldig Liesf M@rcel |
|
| Raira (Ria): | Woensdag, september 13, 2006 12:34 |
| super hoe je dit verwoord hebt gert met veel bewondering gelezen en voorlopig heb je me even stil... liefs Ria |
|
| hiljaa: | Woensdag, september 13, 2006 12:00 |
| in één woord ...prachtig! knufleifs--hiljaa-- |
|
| switi lobi: | Woensdag, september 13, 2006 11:27 |
| Ongelooflijk......wát een gedicht! Heel erg mooi Gert! Dikke kus, liefsliefs...switi lobi |
|
| enjaeva: | Woensdag, september 13, 2006 11:21 |
| god wat een dijk van een gedicht! super iefs enjaeva | |
