Verloren
Soms wil ik opgeven
En dan pak ik dat mes
Snijd in m'n polsen en leer m'n les
Soms wil ik opgeven
En loop naar de trein
loop over het spoor met de gedachten hoe het is om dood te zijn
Soms wil ik opgeven en probeer ik mezelf te verdrinken
Zonder te weten wat ik doe
Elke dag weer die gedachten
Elke dag weer dat gehuil
Elke dag weer die sneden
Maar voor de buitenwereld houd ik me schuil......
En dan pak ik dat mes
Snijd in m'n polsen en leer m'n les
Soms wil ik opgeven
En loop naar de trein
loop over het spoor met de gedachten hoe het is om dood te zijn
Soms wil ik opgeven en probeer ik mezelf te verdrinken
Zonder te weten wat ik doe
Elke dag weer die gedachten
Elke dag weer dat gehuil
Elke dag weer die sneden
Maar voor de buitenwereld houd ik me schuil......
Reacties op dit gedicht
| Disciple: | Vrijdag, september 29, 2006 18:30 |
| Inderdaad heel herkenbaar, net zoals velen die die gedachten meegemaakt hebben zullen zeggen omdat dit gewoon perfect beschrijft hoe een suicidaal persoon denkt. Wel een geluk dat de meesten te zwak zijn om het echt te doen... Werd het snel rustig op de freaks... ;) Mooi geschreven! |
|
| Night-Cutter: | Zondag, september 24, 2006 12:28 |
| hoe bedoellen julie herkenbaar? ik heb het zelf verzonnen :S | |
| Mensenkind: | Zondag, september 24, 2006 12:26 |
| herkenbaar, super herkenbaar.. | |
| -broken-: | Zaterdag, september 23, 2006 23:00 |
| mooi gedicht! herkenbaar veel sterkte liefs -xxx- |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Night-Cutter | 
|
|
| Gecontroleerd door: christina | ||
| Gepubliceerd op: 23 september 2006 | ||
| Thema's: | ||