omdat de wereld holt
omdat de wereld holt
ik wil je wel
maar soms niet meer
je hebt me zeer gedaan
maar soms niet meer
je hebt me zeer gedaan
gekwetst gewond
ja daar waar ik
mezelf terugvond
mijn kleine ruimte
om te schuilen waar
ik af en toe kon huilen
mijn stil verdriet
omdat de wereld holt
en mij niet ziet
toch reik je me de hand
in je lach en ogen klimt
je jochie weer naar boven
wil melker
24/09/2006
Reacties op dit gedicht
| hiljaa: | Zondag, september 24, 2006 14:37 |
| ware parel van gedicht! knuflefs--hiljaa-- |
|
| sunset: | Zondag, september 24, 2006 09:55 |
| Wohw! En wat een schitterend beeld in de laatste strofe. Chapeau. Liefs en warme vriendschappelijke knuf, sunset |
|
| Klaes: | Zondag, september 24, 2006 09:35 |
| ik blijf even stilstaan bij dit schone dicht groet/klaes |
|
Over dit gedicht
| Auteur: wil melker |  
|
|
| Gecontroleerd door: christina | ||
| Gepubliceerd op: 24 september 2006 | ||
| Thema's: | ||