ben mezelf kwijt
Niet wetend waar naartoe,
tranen rollen over me wang.
Niet willend ander verdriet en pijn doen,
maar dat doe ik juist wel steeds.
Zeggend ben het niet waard,
laat me met rust nu.
Denk nou eens aan jezelf,
ik kom er toch niet meer uit.
Voel me zo waardeloos,
waar is mijn kracht en moed.
Is het dan echt voorbij,
blijf mijn kopje hangen.
Maar ik wil dit niet,
maar weer gebeurt het.
Al sluitend me deuren,
maak andere en mezelf steeds kapot.
Ik weet gewoon weg niet meer,
en blijf maar huilen nu.
Waar is het gebleven,
ik blijf maar zoeken maar vind het niet.
Reacties op dit gedicht
| the moon: | Zondag, september 24, 2006 18:24 |
| tulp,, meestal als je jezelf zoekt dan vind je jezelf nietmaar dan als je rustig afwacht valt alles wel in zen plooi sterkte! je kan op me rekenen! |
|
| anneke van dijk: | Zondag, september 24, 2006 16:44 |
| neem jij je medicijnen wel regelmatig in? liefs, namasté, an |
|
| Claire Q: | Zondag, september 24, 2006 16:01 |
| Soms is juist het zoeken naar iets wat je verlangt niet te vinden, maar juist de rust op het wachten tot dat jij er aan toe bent om hetgene watje ''zoekt'' te kunnen ontvangen...* Liefs, | |
| switi lobi: | Zondag, september 24, 2006 15:57 |
| Kijk eens naar buiten lieverd, laat de natuur op je inwerken, ....dat geeft weer een beetje een goed gevoel. Kop op! liefsliefs, switi lobi |
|
| Roland Hainje: | Zondag, september 24, 2006 15:36 |
| hee tulp,geen paniek!laat het maar even gebeuren....niet zoeken nu...het vindt jou wel;) groetjes, Ro |
|
Over dit gedicht
| Auteur: tulpje | 
|
|
| Gecontroleerd door: Innerchild | ||
| Gepubliceerd op: 24 september 2006 | ||
| Thema's: | ||