Uit het oog verloren
Er blijft niks over
van de puinhoop
In een hoekje weggeborgen
slaapt het groene monster
Niet lastiggevallen door vrede
zraakt hij slachtoffer na slachtoffer
En geniet van het hoopje verdriet
dat zijn plaats in de stilte
Inneemt. En dan zeggen
dat ze van elkaar houden
en zonder oogcontact elkaar verlaten,
Geloven dat de oorlog
opgeborgen in een hoekje,
uit het oog verloren,
Geen harten breekt.
*
Reacties op dit gedicht
| zeesce: | Donderdag, september 28, 2006 18:39 |
| klinkt droevig maar wel met veel gevoel in woorden omgezet. knuffel, ik |
|
Over dit gedicht
| Auteur: justme | 
|
|
| Gecontroleerd door: maria | ||
| Gepubliceerd op: 26 september 2006 | ||
| Thema's: | ||